Prof. Dr. Ahmet Özer, Prof. Dr. Nadir Nadirov'u yazdı: Ölüm öleydin..!

Sürgünün Zümrüdü Ankası Yok Artık: Büyük Bir Acı, Büyük Bir Kayıp...

Büyük, çok büyük bir çınar daha devrildi. Bir dağ daha yıkıldı. Dünyaca ünlü bir bilim adamı olan Prof. Dr. Nadir Nadirov (Nadirè Keremè Heci Nadir) bu gün 89 yaşında yaşama gözlerini yumdu.

Ölüm öleydin..

Yeri doldurulamaz emsalsız bir insandı. Dünyanın yetiştirdiği kendi alanındaki büyük bilim adamıydı. Büyük bir liderdi. Büyük Sürgünlere, çetin koşullara dayanarak bugüne gelmişti. Omca sürgüne, vurguna rağmen Zümrüt’ü Anka gibi küllerinden kendini yeniden yaratmış bir insandı. Bütün Orta Asya halkları için bir idoldu...

Kazakistan’da bir pazarda Kürtçe konuşan bazı gençler görmüş yanlarına giderek sohbet ettikten sonra sormuştum. “Nadir  Nadirov’u tanıyırmusunuz?” diye.

Cevap çok çarpıcıydı: “Nasıl tanımayız. Biz onun halkındanız” dediler.

Nadirov’un Kavmi Öksüz Kaldı

Evet aynen öyle, Kazakistan’da, Rusya’da, Asya’da “Biz Nadirov’un kavmindeniz” diye kendilerini tanıtırdı insanlar. Öyle bir adamdı Nadirov. Hepsine kol kanat germiş büyük bir çınar gibiydi. Çınarın Gövdesi bütün Kazakistan’ı, dalları bütün Asya’yı, meyveleri bütün dünyayı sarmıştı...

Ama Ölümün yaşa başa, üne, şaheser yaratana, yaratıcıya saygısı yoktur. Geldimiydi alıp götürüyor işte. Bu yüzden “insanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenmiş ölüm cezasına mahkumdur" Bazılarının kaybının yarattığı uçurum diğerlerinden çok derindir. Tıpkı Apè Nadir’inki gibi.

Muthiş bir yaşamı vard Nadir Nadirov’un. Yangınların içğnden yürüyerk gelmişti. Kendi küllerinden kendini yeniden yaratan, Destansı ve görkemli bir yaşam. Şimdi neden daha çok konuşmadım diye hayıflanıyorum. Biraz iyileşsin her konuşmamızı kayda alacağım diyordum, olmadı. Hayin felek ard arda darbelerini vurdu bu sene.

Yetmedi Mi Felek Bırak Yakamızı

Önce Yuri Nebiyev, ardından Kinyas İbrahim, daha onun mezarındaki toprak kurumadan şimdi de bu acı haberle sarsıldık. Ölüm evin yıkıla..

Pepeşe Kürt halkının üç değerini yitirmesi çok ağır oldu. Yetmedi mi gain felek bırak yakamızı.

Kazakistan’dan bir acı bir buğu yükseldi yürekletimizi yaktı. Sanki babamı kaybetmiş gibiyim. Sanki bir anda kimsesiz yetim kalmış gibi.

Ağla yurdum ağla sürgünün zümrüdü ankası yok artık!

Nadirov sürgündü. Stalin onları 1937 yılında  Uzak Asya steplerine sürmüştü.? Kara terenlerin derme çatma vagonlarında kar kış demeden aç biil giden Kürtletin yarısı yolda ölmüştü. 5 yaşında iken ailesi sürülen çocuk Nadir sürgüncülere inat ölmemiş, yaşamış, o çocuktan dünya çapında takınan bir vilim insanı çıkarmıştı. Zaman geldi Kazaklar onu Kazakistanım had evlafı olarak görfü. Çünkü Kazakistanın topraklarını petrol ve gaz ile zenginleştiren adamdı. Büyük bir alimdi, buluşları dünyaca kabul gördü, müthiş güzel bir insandı, halkının özgürlüğü için ömrünün son demine kadar mücadele eden bir yurtseverdi. Yüreğimiz yandı.

Sadece ben mi. Bütün Kazakistan halkları ağlıyor şimdi. Kazakistan ve eski Sovyetler Birliği Halkları ona Petrolun ve Gazın Maraşalı diyordu. Kürt halkı büyük bir bilgeyi, bu güne değin Orta Asya’da yetişmiş en büyük öncüsünü, liderini kaybetti. Ona Asyadaki sutunumuz diyorlardı, o yokılmaz sutunun etrafında toplanmışlardı. Dünya bilimi büyük bir dahiyi kaybetti. Binlerce eser, yüzlerce buluşun sahibi yok artık

Sed korayi,

Mixabil, sed mixabil.

Ne diyeceğimi ne yazacağımı, duygularımı nasıl ifade edeceğimi nasıl dile getireceğimi ilk kez bilemiyorum.

Ölmeden bir hafta on gün önceydi. Hastahanede yatıyordu. Narin’le konuştuğumda, “Mamoste sen babayı ara, senin sesin ona iyi gelir, moral bulur” deyince telefona sarıldım.

Telefon bir iki kez çalınca açtı. Sanırım oksijen veriyorlardı. Şöyle dedi. “Telefon çalınca baktım ki sen arıyırsun, dedimki kendi kendime bu telefonu açmalısın Nadir. Ahmedé bira arıyor, o yüzden açmamazlık edemezdim.” O an ağlamak geldi içimden. “Seni daha fazla yormayayım Apo, iyileştikten sonra uzun uzun konuşuruz” deyince, Dedi ki “seninle konuşunca yorulmuyorum, tasa etme” Onun her konuşması bana büyük bir yük, yeni bir sorumluluk yüklüyordu.

O telefonu kapattıktan sonra kendi kendime dedim ki bundan sonra bütün konuşmalarımızı kayda alacağım, olmadı. Şimdi ne kadar hayıflanıyorum, fakat giden gitti artık ne gelir elden.

Kılıçla Kalemin Şafağında Bitmek Üzereydi

Onun romanını yazıyorum. Belki elimden gelen ona dair yazdığım romanı bir an önce bitirmek olacak.,,, Kalem ile Kılıç’ın romanı. Bu romanda kalemi Nadirov, kılıcı Meke Mustafa temsil ediyor.

Onun bilimine saygıyı, onun yaşamına selam durmayı ve onu hiç unutmamayı, unutturmamayı belki böyle başarabilirim.  Ölümün elinden bir şeyler kurtararak...!.

14:36

Haber tarihi: 25 / 08 / 2021
Haber Okunma: 1174
Haber Yorumları: 0

Henüz yorum bulunmamaktadır. İlk yorumu siz yapabilirsiniz.

Ad, Soyad	*
E-Mail
	Kalan karekter sayısı:
Yorum	*
	Güvenlik kodunu giriniz: *
	(* Doldurulması zorunlu alanlar)