CHP'deki Kriz Doğru Yönetildi mi? - Zeki SARIHAN

CHP'deki Kriz Doğru Yönetildi mi?

Yazar: Zeki SARIHAN |  Tarih: 27 / 07 / 2026 |  Yazı Okunma: 48

---

Her şey 1915 Genel seçimlerinde AKP’nin tek başına iktidara gelecek kadar oy almayışı ile başladı. Bir koalisyon hükümeti kurulmalıydı. Fakat AKP, iktidarı başka bir parti ile paylaşmaya hazır değildi. Günler süren “İstikşafi” (yoklama) görüşmelerinden sonra Cumhurbaşkanı ülkeyi yeni bir seçime götürdü. Arada geçen bazı olaylar AKP’nin yeniden seçimleri kazanmasıyla sonuçlandı.

Fakat bu kez de beklenmedik başka bir şey oldu: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığını muhalefetin adayı kazandı. Siyasette i hiçbir ahlaki kural tanıayan iktidar, ne yazık ki Yüksek Seçim Kurulunu da kullanarak seçimi iptal etti. Yenilenen seçimde Ekrem İmamoğlu bu kez 800.000 oy fark atarak seçimi yeniden kazandı. “İstanbul’u kaybeden Türkiye’yi kaybeder” diyordu Tayyip Erdoğan. Gerçekten de kıyı kentlerinden başlayarak içerilere doğru kapitalist ilişkilerin ve buna bağlı olarak modern hayatın daha hızlı gelişmekte olduğu yerlerde seçimleri CHP kazanıyor ve kamuoyu yoklamalarına göre ülkenin birinci partisi oluyordu.

 

Ne yapıp edip CHP’nin yolu kesilmeliydi.

Bunun için öncelikle İstanbul’dan başlayarak bir kısım belediye kaynakların el konuldu. Belediyeler çalışamasın istendi. Bu da yetmedi, ilk genel seçimde Tayyip Erdoğan’a rakip olacağı anlaşılan İBB Başkanının diploması iptal edildi, sonra da rüşvet ve yolsuzluk iddialarıyla tutuklamalar başladı.

İMAMOĞLU ACELE ETTİ

İktidar çevresinden gelecek olağan dışı bu hamleler beklenmeliydi. Çünkü AKP, demokratik parlamenter sisteme inanmış bir parti değildi. Ülkenin kaynaklarına ve kültür hayatına sonuna kadar el koymuş ve bunlardan hiçbir şekilde vazgeçmeyecek bir partiydi. Başkanının söylediğine göre ne yapacaklarını, nasıl yapacaklarını ona Tanrı buyuruyordu!

İktidarın parlamentoda çoğunluğa sahipken erken bir seçime razı olmayacağı bilinmeliydi. Aksine onun bir erken seçime zorlanacağı tahmin edildi. İmamoğlu için milyonlarca imza toplandı. Tutuklanınca da Saraçhaneden başlayarak bütün illerde ve birçok ilçede sayısı yüzü geçen görkemli mitingler yapıldı. Yıllardır iktidar özlemiyle yanıp tutuşurken ve iktidara bu kadar yaklaşmışken bunun önünü kesmek hiçbir şeyle izah edilemezdi. Tarihte örneği görülmemiş bu miting dizisi partilerine yapılan haksızlığa CHP’lilerin ne kadar tepkili olduklarını ve bu tepkilerini meydanlarda gece ve gündüz göstermeye hazır olduklarını gösteriyordu.

KILIÇDAROĞLU KENDİNİ KAYBETTİ!

2023’te yapılan CHP Kongresini, Kemal Kılıçdaroğlu kaybetti. Ekrem İmamoğlu ekibi kazandı. Özgür Özel’in İmamoğlu’na vekâleten başkanlık yaptığı gibi bir algı doğdu. Bazı delegelerden maddi çıkar karşılığı Özgür Özel listesine oy devşirildiği, bu nedenle kongrenin sakatlandığı iddialarına sarılan iktidar bir yerel mahkemeyi kullanarak kongreyi iptal ettirdi ve partiyi eski genel başkana Kılıçdaroğlu’na teslim etti. Kılıçdaroğlu hükümetin bu lütfunu memnuniyetle kabul etti fakat CHP kitlesinin derin bir nefreti ile de karşılaştı. Ne kendi geleceği, ne mutlak butlan kararıyla başına geçmekte tereddüt etmediği partisinde bir gelecek umudu bıraktı. 103 yıllık CHP ölüm döşeğine düştü. Onu elbette AKP iktidarı söndürüyor. . Fakat ona bu fırsatı verenler de sorumluluk altındadır. (CHP kitlesinin. iktidar partisinin mensup ve taraftarları gibi fena halde fanatikleşmiş oldukları anlaşıldı. Olgulara dayanan hakkaniyetli bu gibi tahlillerin o toplulukta ilgiyle karşılanmayacağını biliyorum. Zaten bu yazı da bir taraftar yazısı değildir.)

ADAYLIK BELİRLEMEDE ÖLÇÜT

Partinin krizi yönetemeyişinin bir nedeni de cumhurbaşkanlığına aday ilan etmedeki acele ve mantık hatasıdır. Seçimlere daha uzun bir süre varken İmamoğlu’nun Büyükşehir başkanlığında aldığı oylardan cesaret alarak (buna şımararak da denebilir) kendini cumhurbaşkanlığına aday göstertmesidir. O süreçteki davranışları ve yargı konusu yapılan sözleri de bu kendine güveni yansıtmaktadır. İktidar, yargı hamleleriyle ondan daha güçlü olduğunu göstermek istemiş ve adaylığının önünü de yargı ile kesmiş bulunuyor.

Öte yandan İmamoğlu’nun CHP’nin en uygun Cumhurbaşkanı adayı olduğu da ileri sürülemez. Eskişehir’in eski Belediye Başkanı Büyükerşen Cumhurbaşkanlığı için en uygun aday olabilirdi ama Kılıçdaroğlu da bunu düşünemedi. Gelecek seçimler için uygun adayların kimler olabileceği kamuoyuna sorulmuş ve her defasında Ankara Belediye Başkanı Mansur Yavaş en önde görülmüştür. Hâl böyle iken, yani Yavaş’la seçimi kazanmak garanti iken onu göstermek yerine İmamoğlu’nun aday olmakta diretmesi yanlıştı. Bu konu orta edilince İmamoğlu taraftarı fanatikler, Mansur Yavaş’ın öz CHP’li olmadığını ileri sürüyorlar. İmamoğlu da CHP’ye merkez sağdan katıldığı hâlde. Öte yandan, CHP’ye üye olmuş ve iki dönem Büyükşehir Belediye Başkanlığı yapan Yavaş’ın üvey CHP’li sayılması hayret vericidir. Asıl gerekçe adaylığın parası olanın hakkı olduğu anlayışıdır.

Cumhurbaşkanlık makamı, her konuda fikir beyan edecek, muhalefetle devamlı kavga eden ve partisine fanatizm derecesinde bağlı kişilere değil, az ve öz konuşan, milletin ve defletin birliğini temsil eden, ağırbaşlı ve akil biri tarafından doldurulmalıdır.

CHP ÖLDÜ!

Kılıçdaroğlu’na teslim edilen CHP ölmüştür! Partide yönetimi kaybetmenin verdiği intikam duygusu insanı bir partiyi öldürmeye kadar hırsa teslim olunduğunu Kılıçdaroğlu’nun tavrı gösteriyor. İktidar, CHP’yi öldürmekle kalmıyor, bu partinin taraftarlarının iktidar ihtimalini de ortadan kaldırıyor. Çünkü CHP iktidar olmak için gıdım gıdım birkaç puan daha biriktirme çabasındayken, sosyal demokratların yüzde 10’la 20 arasında bir kitlenin çeşitli nedenlerle Kılıçdaroğlu CHP’sinde kalmış olduğu anlaşılıyor. Bu durum Yeni Parti’nin seçimi kazanmak için yeni programlar, yeni ataklar yapmasınıve böylece yeni taraftarlar kazanmasını gerektiriyor. Oysa, partinin üzerinde pek çalışılmadığı ve kitlelere danışmadan yapıldığı anlaşılan yeni programında yeni bir söylem görünmüyor. Yeni Parti, Atatürkçülük ve Altı Ok zeminine otururken Kürtlerin “Anadil” hakkını da tanıdığını açıklıyor. Doğrusu zamanın ruhu başka bir şey yapmasını da emretmiyor. Türkiye’de sosyalizm rüzgârlarının estiği bir dönemde İsmet Paşa bile umulmadık bir şey yapmış, CHP’nin “Ortanın solunda” olduğunu açıklayarak onun ideolojisini yenilemişti. Bu gelişmenin ürünü olan Bülent Ecevit “Toprak işleyenin su kullananın” dediyse de bunları geliştirecek bir iktidar süresine sahip olamadı. CHP Tarihinin Ortanın solu gibi ikinci büyük değişimi bu Kürt sorununu programına almasıdır. Fakat buna da kerhen CHP’li görünen ve onun 1930’lardaki tutumuna bağlı olan yazar çizerler karşıdır. Oylarrını biraz daha artırsa İyi Partiye geçmeleri işten bile değildir.

YENİ PARTİ’DE YENİLİK VAR MI?

Yeni Parti, CHP ve öteki burjuva partileri gibi Avrupa Birliği ve NATO taraftarıdır. Türkiye’nin geleceğini bu kurumlara bağlı olmakta görüyor ve çok partili hayatın güvencesi olarak Batı sistemine dahil olmayı öngörüyor. Tam bağımsızlıktan yana olan kitleler, biraz demokrasi alabilmek için şimdilik Batıcılığı görmezden geliyor. Yeni Parti için 1960’larda savunulan “Ne Amerika Ne Rusya, Tam Bağımsız Türkiye” anlayışının yerleşmesine ihtiyaç vardır. Sosyalizm beklentisiyle Rusya taraftarlığının çökmesi gibi demokrasi beklentisi olanlarda Avrupa ve Amerika taraftarlığı da hayal kırıklığı yaratabilir. Türkiye’nin güvenliği tam bağımsız ve tarafsız bir politika güdülerek sağlanabilir. Yeni Parti’nin “Yurtta Barış Dünyada Barış” ilkesine dört elle sarılarak Türk devletinin sağa sola asker gönderme, üs kurma,

komşularına efelenme gibi politikaları eleştirmeye cesaret etmesi şimdilik beklenmiyor. Bunlar Türkiye halkına “vatanseverlik, milliyetçilik” olarak ezberletilmiştir.

Ufukta emekçilerin demokratik devleti henüz görünmüyor. Ama hiç belli olmaz. Gün ola devran döne. Teslimiyete yer yok. Merdiven basak basak.

22:02

Yazarın diğer yazıları
CHP'deki Kriz Doğru Yönetildi mi? Kurtuluş Savaşı Mı Milli Mücadele Mi? Bir Ahmet Telli Yazısı Türk Burjuvazisinin Nato’ya Sığınması Hekimoğlu Türküsü Hakkında Kadir İnanır... Çarık Okumaz Yazmaz Millet İktidarın CHP'yi Yok Etme Çabası Memleket Haberleri CHP'nin Başına Gelen Ege Mİ, Adalar Denizi Mİ? Halkçı Eğitim Düşüncesini Canlandırma Olanakları Halkçı Eğitimin Kaynakları Halkçı Eğitim Mücadelesi Zorunluluktur Okullara Saldırılar: Öğrencilerimize Ne Oldu? Köy Enstitülerini Kim Kapattı? Cumhuriyetçiler Kurultayı Ve Halkçılık Yalçın Küçük: Dikkatleri Üzerinde Toplamak İstiklal Marşı Arapça Söylenirse! Sosyalizm Öldü Mü? İlber Ortaylı ABD-İran Savaşı: Dış Tehdit Karşısında Üç Kırılma Noktası Okullarda Ramazan Etkinlikleri: Devletin Dini Adalettir Özgür Özel'e Açık Mektup Köy Enstitüleri Sürprizi: ŞEHİR BURJUVA DEMEKTİR 68’liler Sosyalisttir Acı Patlıcanı Kırağı Çalmaz Her Dindar, İyi İnsan Mıdır? Al Birini Vur Ötekine! 2025'te Yazı Hayatım 2025’te Neler Okudum Biraz “Milliyetçilik” Lütfen! Cellâdına Âşık Olma Meselesi Medyamızın Acıklı Dururmu CHP İmralı’ya Neden Gitmiyor? İddianame ATATÜRK Fatsa’da Sosyalist-Kemalist İttifakı Cumhuriyet Kavgası Kürt Sorunu Böyle Çözülmez Fatsalı Sarıhan Sülalesinde Politik Tercihler Okuma Alışkanlığını Nasıl Kazandırmalı? Uşak'ta iki gün Fatsa'da sekiz gün Kaldıralım sınıfları Tatil kültürü Kokuşma dibe vurdu Balık baştan koktu Mini etekle devrim yapamayız Alevi ve Kürt cumhurbaşkanı yardımcıları Mutaassıp, Ümmetçi, İslamcı, Şeriatçı CHP için: Hattı müdafaa yoktur, Sathı müdafaa vardır Eğitimimizin Dört Büyük Sorunu İnceldiği Yerden Mi? Hanım Kırar Bardağı Kaza Olur… Yüz Yıl Sonrasını Kim Bilebilir? Kürtler, Lozan ve Demokrasi Yüz Yıllık Bir Tabu Yıkılırken Sırrı Süreyya Önder'le Bizim Eve Ayda Kaç Lira Giriyor? 23 Nisan 1920'de Neler Olmuştu Köy Enstitüleri Yeniden Açılabilir Mi? Doğrusunu Söylemek Gerek Yoksullar Neden Sağcıdır? CHP’ye Çekilen Operasyon: KİM KAZANDI KİM KAYBETTİ? Üçüncü Dalganın Niteliği Pişmiş Aşa Su Katmak Gibi Olmasın Ama… İmam Hatip Okulunda Konferans Vermek! Öcalan’ın Çağrısı Üzerine: BAHARA BİR ŞEY DİYEN VAR MI? TÜSİAD’ın Açıklaması hakkında:Sınıf Mücadelesi Keskinleşiyor Ne Amerika Ne Rusya Tam Bağımsız Türkiye Muhalefetin Cumhurbaşkanı Adayı Nasıl Belirlenmeli? Esat'ın Posterleri Ayaklar Altında! Cehennem Odunu!” Suriye, Yağma Hasan’ın Böreği Mi? Sosyalistler Neden Oy Alamıyor? Muazzez İlmiye Çığ’ın Misyonu Ne İdi? Faşizmin Ayak Sesleri Kovsan Da Gitmez Okul Müdürlerini Neden Öğretmenler Seçmesin? Kadın Cinayetleri: NE BU ŞİDDET BU CELAL?

Henüz yorum bulunmamaktadır. İlk yorumu siz yapabilirsiniz.

Ad, Soyad	*
E-Mail	*
	Kalan karekter sayısı:
Yorum	*
	Güvenlik kodunu giriniz: *
	(* Doldurulması zorunlu alanlar)