Seyfettin Artantaş: Iğdır’ın Vicdanına Çağrı

Dedikodudan Arınmak, Hakikate Dönmek IĞDIR, Aras’ın kıyısında, Ağrı’nın gölgesinde, sınırların ötesine uzanan bir kardeşlik coğrafyasıdır. Bu topraklarda ekmeğin bereketi kadar sözün ağırlığı da vardır. Bir zamanlar. Bir çocuk ağladığında, sokaktaki her kadın anne olurdu. IĞDIR, sadece bir şehir değil; bir vicdan, bir hatıra, bir ortak kaderdi. Ancak zamanla bu vicdanı örten bir sis çöktü: iftira ve dedikodu. Söz, nasihat olmaktan çıktı; yara açan bir silaha dönüştü. İnsanlar birbirini yargılamadan önce dinlemeyi unuttu.

 

Mahalle aralarında dolaşan kelimeler, hakikati değil, şüpheyi büyüttü. Ve en acısı, bu sisin içinde nice temiz kalp, nice dürüst insan haksız yere yandı. Dedikodu: Sessiz Bir Zehir Dedikodu, görünmeyen ama etkisi derin bir zehirdir. Ne bir mahkeme kararı gerektirir, ne bir delil. Bir kişinin onurunu, emeğini, ailesini bir anda hedef alabilir. İftira ise bu zehrin en keskin hali. Kimi zaman siyasi rekabetin, kimi zaman kişisel kıskançlığın, kimi zaman da basit bir eğlencenin bahanesi olur. Ama sonuç hep aynıdır: güven kaybı, toplumsal çözülme, vicdanın susması.

IĞDIR gibi kadim bir şehir, bu tür zehirli alışkanlıkları taşıyamaz. Çünkü bu şehir, sınırda olmanın değil; sınırları aşan bir dayanışmanın sembolüdür. Dedikodu, bu dayanışmayı içten içe çürütür. Hakikatin Gücü: Arınma ve Yeniden Doğuş IĞDIR’ın yeniden nefes alması için önce söz temizlenmeli. Herkesin birbirine kefil olduğu, “Ben onun dürüstlüğüne şahidim” diyebildiği günlere dönmek gerek. Bu dönüş, sadece bireysel bir karar değil; toplumsal bir seferberliktir.

İnsanlar birbirini dinlemeli. Gençlere sözün kıymeti öğretilmeli, dedikodu değil nasihat yayılmalı. Yerel basın ve sosyal medya, hakikati savunmalı; sansasyon değil sorumluluk taşımalı. Camilerde, kahvehanelerde, bu mesele konuşulmalı; çünkü bu bir ahlak meselesidir.

Sessiz Kahramanlar: İftiraya Direnenler

IĞDIR’da hâlâ sessizce doğruluğu savunan insanlar var. İftiraya uğrayıp susan ama kalbinde kin taşımayanlar. Dedikoduya karşı “Ben orada yoktum, bilmem” diyebilenler. Bu insanlar, şehrin vicdanıdır. Onları görünür kılmak, onlara sahip çıkmak gerekir. Çünkü bir toplum, en çok sessiz kahramanlarıyla ayakta kalır.

Son Söz: Arınmak, Hatırlamaktır

IĞDIR’ın iftiradan ve dedikodudan arınması, sadece bir temizlik değil; bir hatırlayıştır. Biz kimdik? Nasıl yaşardık? Hangi söz bizi bir arada tutardı? Bu soruların cevabı, geçmişte değil; bugünün vicdanında saklı. Eğer bu vicdanı yeniden uyandırabilirsek, IĞDIR yeniden kardeşlik kokar, yeniden umut taşır. Ve belki bir gün, bir çocuk sokakta oynarken düşer; ilk koşan, dedikodu değil, merhamet olur…

Seyfettin Artantaş

16:44

Haber tarihi: 29 / 09 / 2025
Haber Okunma: 1298
Haber Yorumları: 0

Henüz yorum bulunmamaktadır. İlk yorumu siz yapabilirsiniz.

Ad, Soyad	*
E-Mail
	Kalan karekter sayısı:
Yorum	*
	Güvenlik kodunu giriniz: *
	(* Doldurulması zorunlu alanlar)